Πότε: πριν 2 χρόνια
Με ποιον: με υποψήφιο εργοδότη (!)
Πού: σε αυτοκίνητο (μαύρη Jaguar παρακαλώ...)
Περίληψη: Στο δρόμο της επιστροφής από μια παρουσίαση, στην οποία παρευρέθηκα ως παρατηρήτρια, ο υποψήφιος εργοδότης μου, ο οποίος εκτός από ξερόλας την είχε δει ΚΑΙ γκόμενος («πολύ-σκληρός-για-να-πεθάνει» όμως), αισθάνθηκε την ακατανίκητη ανάγκη να γυρίσει το κεφάλι του προς το μέρος μου, να κατεβάσει με στυλ το μαύρο γυαλί του ηλίου που εξακολουθούσε να φορά - ενώ ο ήλιος είχε δύσει (!) - και φορώντας το βλέμμα του «δεν-παίζομαι-μανάρι-μου» να με ρωτήσει:
"Ξέρεις τι έχω αναπτύξει στον εγκέφαλό μου;"
Κάλο σκέφτηκα εγώ, αλλά κράτησα τη σκέψη μου για τον εαυτό μου. «Όχι, πείτε μου» τού απάντησα με ευγενικό ύφος.
«Ένα directory υπολογιστή» μού είπε, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη λέξη “directory”.
«Αλήθεια;» τον ρώτησα, καταβάλλοντας μεγάλη προσπάθεια να αποβάλλω τα οποιαδήποτε ίχνη ειρωνείας απ’ τη φωνή μου.
«Ναι», μου λέει. «Νά, αν πιάσεις εδώ... νά, εδώ πίσω (ενώ ταυτόχρονα πήρε το χέρι μου και το έβαλε στο πίσω μέρος του κεφαλιού του, κάτω από το μαλλί το πλακωμένο στο ζελέ) ... νά, βλέπεις;»
.............................
Στην αρχή δεν πίστευα στα ... δάχτυλά μου... καθώς ψηλάφιζαν... τί νομίζετε;;;
Ένα... χμμ... καρούμπαλο (!!!) ... και μάλιστα αρκετά μεγάλων διαστάσεων...
Σκέψη #1: Μη γελάσεις, μηηηηηηηηηηηηηηηη!!!
Σκέψη #2: Πω... πω... τον καημένο... Πράγματι έχει πρόβλημα...
Σκέψη #3: Μα καλά, δεν τον ενοχλεί τόσο μεγάλο που είναι;!
Ε, προφανώς όχι, δεν τον ενοχλούσε, γιατί συνέχιζε ακάθεκτος να πλέκει το εγκώμιό του και στο τέλος, κουράστηκε τόσο πολύ που με παρακάλεσε, καθώς έβγαινα απ' το αυτοκίνητό του, να πετάξω και μια μικρή σακκούλα με κάτι σκουπίδια που είχε ξεμείνει μέσα...
Σκέψη #4 (βγαίνοντας απ' τη Jaguar και πηγαίνοντας προς τον κάδο): "Άιι γειααααααά!"
Labels: Εδώ γελάνε...
