Sunday, October 29, 2006
IT'S THE FEAR



Πήρες το φόβο σου αγκαλιά
ή
μήπως σε πήρε εκείνος;

Labels:

 
posted by Serenity at 13:05 | Permalink |


20 Comments:


  • At 29/10/06 13:56, Blogger the_return

    Το ένα και το αυτό δεν είναι, έτσι κι αλλιώς;

    Ο φόβος πέραν του φυσιολογικού εκείνου που προκύπτει από το ένστικτο αυτοσυντήρησης κάποιες φορές,
    είναι μεγάλη βλακεία...

    Χαμένος χρόνος...

    Καλημέρα :)

     
  • At 29/10/06 14:01, Blogger Serenity

    @ The_Return:

    "Το ένα και το αυτό δεν είναι, έτσι κι αλλιώς;"

    Έλα που δεν είναι...

    Καλησπερούδια...

     
  • At 29/10/06 14:01, Blogger Καπετάνισσα

    Φόβος και θυμός, τα πιο ισχυρά ανθρώπινα συναισθήματα μικρή.

    Θεριά οι φόβοι, καταπίνουν ζωές, τσαλακώνουν ανθρώπους.

    Δικός του, όποιος τον έχει. Μα να μην τον χαίρεται. Να τον διώξει πες. Γιατί είναι ύπουλος και θα καλοκαθίσει...

     
  • At 29/10/06 14:10, Blogger the_return

    @serenity:

    να έχεις δίκιο faery...Δεν είναι το ίδιο.

    Κάποτε ο φόβος βολεύει...

     
  • At 29/10/06 14:16, Anonymous Anonymous

    Δεν είναι το ίδιο...στον χορό με τον Φόβο μετρά ποιός θα είναι ο καβαλιέρος και ποιός θα ακολουθά το ρυθμό που δίνει ο άλλος.

     
  • At 29/10/06 14:25, Blogger Serenity

    @ Καπετάνισσα: :*

    @ The_Return: ... και αυτό ...

    @ Άβατον: Ακριβώς. Δε θα μπορούσε κάποιος να το θέσει καλύτερα.

     
  • At 29/10/06 14:36, Blogger Euler

    Η αντιμετώπιση είναι το θέμα. Εκείνο το face your fears, control your fears, που δε θυμάμαι που το είδα γραμμένο μού ρθε αμέσως στο μυαλό

     
  • At 29/10/06 19:33, Blogger allmylife

    Χρόοοοονια μετά, μαθαίνω να " τον παίρνω εγώ, αγκαλιά.
    Φιλιά

     
  • At 29/10/06 19:47, Blogger Serenity

    @ Euler: Μπορείς ν'αγαπήσεις τους χειρότερους φόβους σου σα να είναι μωρά σου; (Γιατί άλλος τρόπος δεν υπάρχει. Αποδεδειγμένα). Αν μπορείς, σου βγάζω το καπέλο και υποκλίνομαι.

     
  • At 29/10/06 19:49, Blogger Serenity

    @ Allmylife: Υποκλίνομαι. Φιλιά.

     
  • At 29/10/06 20:15, Blogger deadend mind

    καμιά φορά το πιο δύσκολο είναι να εντοπίσεις τι ακριβώς φοβάσαι, και να το δεχτείς αυτο για σένα. απο κει κ πέρα τα πράγματα είναι πιο εύκολα.. το τέρας παίρνει συγκεκριμένη μορφή και παλεύεται πιο καλά.

     
  • At 29/10/06 20:50, Blogger Serenity

    @ Deadend Mind: Ναι, γίνεται δύσκολο γιατί ο φόβος, όπως είπε και η Καπετάνισσα, είναι ύπουλος. Παίρνει πολλές μορφές. Είναι σαν τον Πρωτέα. Αλλά και σαν τη Λερναία Ύδρα. Κόβεις ένα κεφάλι, φυτρώνουν τρία. Όσο μάλιστα το αντιμετωπίζεις σα τέρας τόσο αυτό μεγαλώνει.
    Καλό, ε;

     
  • At 30/10/06 00:48, Blogger γιώργος

    εξαρτάται...
    κάποιους τους παίρνεις εσύ αγκαλιά,
    κάποιοι σε παίρνουν αυτοί...
    το ζήτημα είναι,
    εσύ να παίρνεις αγκαλιά τους περισσότερους...

    καληνύχτα...

     
  • At 30/10/06 09:46, Blogger Νίκος Παργινός

    Έλα μου ντε...

     
  • At 30/10/06 09:46, Blogger Serenity

    Γιώργος: Καλημέρες μας. :)

     
  • At 30/10/06 09:47, Blogger Serenity

    @ Νίκος Παργινός: Γράφαμε ταυτοχρόνως. Καλημέρα, Νίκο :)

     
  • At 30/10/06 11:25, Blogger Desposini Savio

    Καμιά φορά τον αγκαλιάζω εγώ. Όταν το θελήσω..

     
  • At 30/10/06 12:40, Blogger Serenity

    @ Desposini: Same here...

     
  • At 30/10/06 12:51, Blogger Ghost-hunter-gr

    Αν είσαι αγκαλιασμένος...είναι οκ..
    Το πρόβλημα είναι αν σε στοιχειώνει..

    Καλησπέρα Serenity

     
  • At 30/10/06 13:27, Blogger Serenity

    Καλησπέρα, Hunter :)