Sunday, July 02, 2006
Σκέψεις...

Γιατί δεν είναι από χαρτί φτιαγμένες;

Ν’ άναβα ένα σπίρτο
Να τις έκαιγα

Labels: ,

 
posted by Serenity at 15:13 | Permalink |


17 Comments:


  • At 2/7/06 16:16, Blogger Καπετάνισσα

    Είναι από αέρα κι είναι καλύτερο αυτό...
    Αιθέρια υλικά.
    Πνοή κι ανάσα.

    Ένα φού και φύγανε.
    Άσε τις να πετάξουν μακριά.
    Στα νέφη και στους ανέμους.
    Στον αγύριστο.

    Και μην περιμένεις να φυσήξει...

     
  • At 2/7/06 16:18, Blogger dr.Uqbar

    Ελα μου ντε;
    Που συνεχως ξαναρχονται...

     
  • At 2/7/06 16:30, Blogger Serenity

    Έχεις δίκιο, καπετάνισσα...

     
  • At 2/7/06 16:32, Blogger vromogato

    ...και μ αυτές να άναβα ένα-ένα τα λάκυ στράικ με φόντο τον θείο τομ

     
  • At 2/7/06 16:34, Blogger Serenity

    @ Dr.Uqbar: Ναι, πρέπει να είναι το αγαπημένο τους παιχνίδι. Να μας βασανίζουν.
    ΦΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥ!

     
  • At 2/7/06 16:38, Blogger Serenity

    @ vromogato: εγώ θα ήθελα απλώς να τις δω να καίγονται στο πυρ το εξώτερο.

    "Burn, baby, burn"...

     
  • At 2/7/06 16:41, Blogger vromogato

    καλώς να έρθουν οι επόμενες

     
  • At 2/7/06 18:19, Blogger the_return

    Είναι άξιον απορίας ότι εκείνες που έχουν σχεδόν μηδενική βαρύτητα από την άποψη της Φυσικής, δηλαδή, οι σκέψεις, είναι τα πλέον βαρέα πράγματα αυτού του κόσμου...

    Πολλές φορές μάλιστα , ασήκωτα από το τόσο βάρος...

    Τις καλησπέρες μου :)

     
  • At 2/7/06 18:49, Blogger Serenity

    Ίσως νομίζουμε ότι έχουν μηδενική βαρύτητα, γιατί την ενέργεια που φέρουν δεν μπορούμε να τη μετρήσουμε σε ... γραμμάρια...

    Άλλη μια αυταπάτη...

    Καλησπέρες, Return...

     
  • At 2/7/06 19:15, Blogger pirgaris

    Θα ξαναέρθουν καλές σκέψεις serenity, θα ξαναέρθουν. Να είσαι εκεί...
    Είπαμε μετα τον χειμώνα η Άνοιξη...
    Να είσαι εκεί..

     
  • At 2/7/06 19:38, Blogger pirgaris

    This comment has been removed by a blog administrator.

     
  • At 2/7/06 19:57, Blogger γιώργος

    και γιατί δεν μπορείς να "κάψεις" τις σκέψεις σου έτσι όπως είναι;;;
    έχουμε την δύναμη να τις καίμε, αρκεί να το θέλουμε...

     
  • At 2/7/06 20:01, Blogger Serenity

    Λες να μην το θέλω;

     
  • At 2/7/06 20:06, Blogger Νίκος Παργινός

    Οι σκέψεις μπορούν να καίγονται, μπορούν να φυλακίζονται, μπορούν ακόμα και να μας ταλαιπωρούν αέναα. Μπορούν ακόμα και να ξαναγεννιούνται μέσα από τις στάχτες τους όταν ο χρόνος ή οι συνθήκες το επιτρέψουν. Ίσως όμως τελικά να μην χρειάζεται να καούν στο πυρ το εξώτερον. Ίσως γιατί η όποια επιστροφή τους να μας δίνει τη δυνατότητα να τις επαναπροσδιορίζουμε, ακόμα κι από τις στάχτες τους. Κι αυτό να είναι τελικά η συνειδησιακή σωτηρία μας.

     
  • At 2/7/06 20:12, Blogger 2 Shots of Happy, 1 Shot of Sad

    1. Γιατι έτσι κι αλλιώς σε χαρτιά δε χωράνε. Τι φταίνε και τα καημένα τα δεντράκια? Δάση ολόκληρα να κανεις χαρτί και να τα κάψεις, πάλι τίποτα δε θα χεις κάνει. Κάτι θα χει μεινει παλι πίσω.

    2. Γιατί τότε θα είχαμε καταντήσει όλοι πυρομανείς. Και ειναι και καλοκαιρι οποτε αστο καλύτερα..φωτιά στα μπατζάκια μας..

    3. Γιατι αν τις έκαιγες, θα καιγόσουν κι εσύ μαζί.

    Γιατί, γιατί, πολλά γιατί πριγκηπέσσα. Μην το ψάχνεις..
    Κόντρα στις σκέψεις που σε βασανίζουν εσύ να κάνεις άλλες και να τις βάζεις να παλεύουν. Που θα παει,κάποια στιγμή θα κουραστούν, θα κάνουν τη λάθος κίνηση, θα χάσουν. Θα τις έχεις εξοντώσει. Υπομονή κι επιμονή.
    Καλό βράδυ να έχεις! Φιλιά

     
  • At 2/7/06 20:14, Blogger γιώργος

    και τότε, τι σε εμποδίζει να το κάνεις;;;
    και γιατί θέλεις να τις μετατρέψεις σε κάτι που μπορείς να το πιάσεις, να το εξουσιάσεις και να το χειριστείς όπως θέλεις;;;

     
  • At 2/7/06 20:26, Blogger Serenity

    @ Νίκος: Πολύ καλή η τοποθέτησή σου, αλλά γιατί κάτι μου λέει ότι η συνειδησιακή σωτηρία μας καμία σχέση δεν έχει με λογικές σκέψεις και επεξεργασίες; Λέω εγώ τώρα...

    @ 2 shots of happy, 1 shot of sad:
    Σοφάκι κι εγώ αυτό λέω πλέον. Να μην το ψάχνω άλλο.
    ΥΓ. Η ανάλυσή σου φοβερή!
    Καλό βράδυ και φιλιά κι από μένα.

    @ Γιώργος: Ίσως επειδή βασανίζομαι καιρό να τις ξεφορτωθώ κάνοντας απλώς 'ΦΟΥ' και τώρα αναζητώ πιο δραστικά μέτρα. Πού ν' ακούσεις και μια φίλη μου, η οποία μου προτείνει 'αποκεφαλισμό' :-p