Saturday, April 15, 2006
Η Μυσταγωγία του Φοίνικα









Ήταν η έκσταση αυτή
που έκανε
το απογειωμένο
φλεγόμενο ακτινοβόλο σώμα
να χορεύει...

Μέρα πυράς, μέρα φωτιάς
Ήταν η μέρα εκείνη

Ή μήπως ήταν νύχτα αυτή
στο φως της φλόγωσης

λουσμένη
που με ημέρα έμοιαζε;

Δύσκολο να πει κανείς...

Ο χρόνος δεν υπήρχε...

‘Φωτιά! Φωτιά!’ ψιθύριζαν
κάποιες φωνές στο πλήθος

Ήταν ευχή και προσευχή...







Labels:

 
posted by Serenity at 02:06 | Permalink |


5 Comments:


  • At 15/4/06 11:33, Blogger Sailor

    Καλημέρα πριγκιποπούλα!
    Μέρα πυράς,μέρα φωτιάς
    Ο χρόνος δεν υπήρχε
    Φωτιά! Φωτιά!
    Είναι ευχή και προσευχή....
    Έτσι, απλά!
    Να έισαι πάντα καλά.
    ο συνοδοιπόρος της ζωής
    και της ψυχής.
    ο γιος της θάλασσας!

     
  • At 15/4/06 12:00, Blogger Serenity

    Ευχαριστώ κι ανταποδίδω την ευχή, γιε της θάλασσας :)

    Καλή μέρα να 'χουμε!

     
  • At 15/4/06 14:53, Blogger Sailor

    Να είσαι καλά κορίτσι μου.
    Καλό πρωινό!

    ο γιος της θάλασσας!

     
  • At 16/4/06 16:59, Blogger Άβελ

    Θυμάμαι ότι ο Σεφέρης είχε γράψει κάπου, ότι στα ποιήματά του μπορούμε να δώσουμε τη δική μας ερμηνεία. "Η μυσταγωγία του Φοίνικα" είναι αρκετά σκοτεινή για μένα, χωρίς να σημαίνει ότι δεν άφησε τίποτα μέσα μου. Εκείνη η μέρα φωτιάς που χρόνος δεν υπήρχε, πρέπει να έχει σημαδέψει ανεξίτηλα τη ζωή σου.

     
  • At 17/4/06 00:50, Blogger Serenity

    Φυσικά, ο καθένας θα δώσει τη δική του ερμηνεία, ανάλογα με το τι συμβολίζει ο Φοίνικας για εκείνον. Για εμένα ο Φοίνικας είναι σύμβολο αναγέννησης. Το "φωτιά! φωτιά!" είναι ευχή και προσευχή για αναγέννηση μέσα από τις στάχτες. Το παλιό πρέπει να πεθάνει ώστε να δημιουργηθεί χώρος για το καινούργιο. Ο φλεγόμενος Φοίνικας υπερβαίνει τα όριά του, νικά το χρόνο και το θάνατο. Το πλήθος παρακολουθεί το Φοίνικα να καίγεται γνωρίζοντας πως θα επακολουθήσει η αναγέννησή του και τον θαυμάζει γι'αυτό - είναι μια μυσταγωγία. Ό,τι θαυμάζουμε, αυτό τελικά είμαστε (δυνητικά τουλάχιστον). :)